Informujemy, że w celu realizacji usług, ta strona korzysta z technologii tzw. "ciasteczek" (ang. cookies) zgodnie z Polityką Prywatności.Mają Państwo możliwość samodzielnej zmiany ustawień dotyczących cookies w swojej przeglądarce.Jeżeli nie wyrażają Państwo zgody na zapisywanie plików cookies to prosimy o zmianę ustawień swojej przeglądarki. Warunki

Prace ziemne w ogrodzie

W pewnej niemieckiej piosence ludowej są słowa: „W marcu farmer zaprzęga swojego konika”. Z tej piosenki dzieci uczą się o porach roku. Czy kiedykolwiek zastanawialiście się, dlaczego farmer robi to w marcu?

Obecnie doświadczenie życiowe oraz obserwacje natury i ogrodu dają pewną odpowiedź na pytanie o przyczynę: w marcu zbiegają się różne czynniki. Gołym okiem zauważalne są dłuższe dni i wyższe temperatury w ciągu dnia, stopiony śnieg i wysychająca gleba, świeże kwiaty i pierwsze młode rośliny, a także rosnące krzewy i soki krążące w drzewach i krzewach. Przyczyną tego wszystkiego są skomplikowane współzależności między bodźcami związanymi ze światłem, temperaturą i wilgotnością. Zanim nasze rozważania staną się zbyt akademickie: farmer kieruje się intuicją. W naturze, szczególnie w przypadku roślin, naprawdę ważne jest jedno: odpowiednie działania we właściwym czasie. A wszystko zaczyna się od jednej rzeczy: od prac ziemnych!

Jakiego rodzaju uprawa gleby jest najlepsza?

Odpowiedź, jak zawsze w przypadku ogrodu, jest prosta: to zależy! Jeśli gleba nie była pielona od jesieni i jest pokryta ogrodowymi śmieciami lub jeśli znajdują się na niej pozostałości jesiennych lub zimowych warzyw, najpierw trzeba ją oczyścić — usuwając lub zakopując wszystko. Jeśli na grządkach przed zimą został rozrzucony zielony nawóz, należy zastosować tę samą procedurę. Natomiast gdy gleba została oczyszczona na zimę, w marcu wymaga jedynie bronowania. W przypadku świeżo przekopanych obszarów przed bronowaniem należy zaczekać na opady deszczu, a następnie odczekać 2 tygodnie, aż gleba osiądzie. Gdy gleba po bronowaniu nieco wyschnie, należy wyrównać ją dużymi grabiami (np. drewnianymi), rozbić pozostałe grudy ziemi i wygładzić je małymi grabkami. Grządka będzie wówczas gotowa do siania i sadzenia.

Kilka ważnych szczegółów do zapamiętania

Wspomniane powyżej „to zależy” wymaga oczywiście obserwowania stanu gleby. Z tego względu podczas wiosennej pielęgnacji gleby wskazane jest także zmiękczenie gleb iłowych i gliniastych gruboziarnistym piaskiem. W zależności od gęstości gleby powinna wystarczyć 1 taczka (około 80 litrów) piasku na 2–5 metrów kwadratowych grządki. I na odwrót — jeśli gleba jest piaszczysta, można zastąpić piasek gliną.

Zarówno w przypadku gleby piaszczystej, jak i iłowej problemem jest wapno ogrodowe. Glebom piaszczystym często brakuje wapna, dlatego wiosną należy dodać do nich wapno ogrodowe w ilości od około 50 g/m2 (aby utrzymać zawartość wapna) do 100 lub nawet 150 g/m2 (aby odtworzyć zawartość wapna). Także gleby iłowe mogą potrzebować wapna. Na ogół w celu uzyskania dostatecznej jasności co do zawartości substancji odżywczych w glebie ogrodowej, miejsc wymagających nawożenia i miejsc narażonych na niebezpieczeństwo zbyt obfitego nawożenia niezbędna jest analiza gleby (wystarczy mniej więcej raz na trzy lata). Gleby ogrodowe często zawierają zbyt dużo fosforu. Dlatego zastosowanie nawozu wieloskładnikowego, zawierającego także fosfor, może spowodować nadmierne użyźnienie gleby i okazać się dosłownie stratą pieniędzy. Należy także pamiętać, że 100 g/m2 wapna może spowodować wzrost zasadowości gleby o 1 punkt. Jak widać, wszystkie działania lub zaniechania dotyczące gleby mogą spowodować zamierzoną lub niezamierzoną zmianę innych parametrów. Gleba jest złożonym organizmem — to nie tylko drobiny ziemi, to cały mikrokosmos! Właśnie dlatego gleba stanowi tak fascynujący temat. Działania lub zaniechania przede wszystkim mogą doprowadzić do dewastacji gleby lub zapewnić ulubionym roślinom dokładnie to, czego potrzebują.

A skoro mowa o ulubionych roślinach: wiosną niektórzy ogrodnicy bez umiaru spulchniają narzędziami ogrodniczymi na przykład grządki z krzewami i roślinami drzewiastymi. Nie należy pracować dla samej pracy, tylko po to, żeby coś zostało zrobione. Podczas prac ziemnych można spowodować mnóstwo uszkodzeń korzeni roślin ogrodowych, szczególnie tych, których korzenie rosną płasko, takich jak rododendrony, krzewy porzeczkowe lub dereń itp., a także obszarów uprawy traw i krzewów, z których wyrastają pędy, takich jak spartyna grzebieniasta lub mięta. W takich miejscach prace ziemne mogą doprowadzić do zniszczenia korzeni rosnących blisko powierzchni.

Komentarze