W celu usprawnienia korzystania z naszej strony stosujemy pliki cookie. Dalsze korzystanie z tej strony oznacza akceptację naszych warunków stosowania plików cookie. Przeczytaj, by dowiedzieć się więcej. Cookies

Jemioła — tajemniczy pasożyt

W starożytności roślina ta była uznawana za cudowne ziele celtyckich druidów. Obecnie jest uważana za dobrze zapowiadającą się roślinę leczniczą, a także popularną ozdobę bożonarodzeniową. Jemioła. Dzięki swoim białym owocom rozprzestrzenia się w wyszukany sposób.

Dlaczego jemioła rośnie na drzewach?

Angielska nazwa jemioły — mistletoe — pochodzi od niemieckiego słowa „mist” oznaczającego odchody, nawóz — nie w sensie etymologicznym, lecz biologicznym. Gdyby jemiołuszki i paszkoty nie gustowały w białych jagodach tego fascynującego mieszkańca drzew, nie rozprzestrzeniałby się on tak wysoko ponad naszymi głowami. To właśnie dzięki tym łakomym ptakom, które ostrzą swoje dzioby o gałęzie drzew i zostawiają na nich swoje odchody, nasiona jemioły mogą przyczepiać się do kory swojego przyszłego żywiciela. Gdy tylko nasiona zaczną kiełkować, młoda jemioła zaczyna się stopniowo wyłaniać. Jest to półpasożyt, który wysysa wodę i sole mineralne pobierane przez drzewo z ziemi. Roślina, która po upływie roku przemienia się na zimę w bujne skupisko zieleni, doskonale widoczne wśród gołych gałęzi drzew jest uważana przez narody germańskie za roślinę leczniczą. W przeszłości temu uniwersalnemu magicznemu zielu były nadawane nazwy takie jak ziele druidów, kozi chwast czy miotła wiedźmy. Dawno temu ludzie wieszali gałęzie jemioły na ścianach dla ochrony przed złymi duchami. Dziś ta trująca roślina robi karierę jako roślina lecznicza dzięki swojemu uzdrawiającemu działaniu. Jest często stosowana w celu zmniejszenia ciśnienia krwi i w leczeniu powszechnych schorzeń wieku starczego, a nawet raka.

Tradycja, która przemieniła się w popularną dekorację bożonarodzeniową

Anglicy wierzą, że pocałunki pod jemiołą w okresie Bożego Narodzenia przynoszą szczęście. Ten zwyczaj narodził się w Wielkiej Brytanii, ale od jakiegoś czasu jest także popularny w Polsce. Ozdobnych gałązek tego zawsze zielonego krzewu można używać od listopada jako dekoracji adwentowej lub bożonarodzeniowej. W tym celu wystarczy związać ze sobą kilka gałązek przy użyciu szerokiej kokardy w biało-czerwoną kratę. Wieniec zrobiony z szyszek i jemioły owiniętych bluszczem z dodatkiem białych i czerwonych jagód także stanowi wyjątkowo szykowną ozdobę. Magiczny efekt jagód można szczególnie uwydatnić przez rozdzielenie gałązek w luźne pęczki i wstawienie ich do zwykłych szklanych wazonów.

Wskazówka: jemioła preferuje młode gałęzie w górnej części korony drzewa. Jako półpasożyt zakłóca rozwój drzew, które są jej żywicielami. Drzewa pozbawione wody i składników odżywczych stają się słabe. W związku z tym w razie pojawienia się plagi należy wcześnie usunąć młodą jemiołę, wycinając ją tak głęboko, jak to możliwe. Następnie miejsce, z którego usunięto jemiołę, należy posmarować maścią.

Komentarze